Opis

 Nietuzinkowa, wyraźna, nie do zdarcia.
Wokalistka muzycznie balansująca między gatunkami rock i pop, od 40 lat na scenie. Zachwyca nadzwyczaj unikalną barwą głosu, brakiem gwiazdorzenia, ekspresją i siłą na koncertach, naturalnością.
Na drodze długoletniej kariery wykreowała mega przeboje, o jakich marzy każdy artysta, lecz nie każdemu udaje się to marzenie spełnić - przeboje, które omija czas. Dały jej one wierną, multipokoleniową publiczność.
Oczytana, mądra kobieta, ikona polskiej wokalizy, z talentem, sercem, bez ciśnienia robiąca swoje.
Urszula - muzyka i osobowość - nie do podrobienia i nie do zastąpienia.

Przyszła na świat i wychowała się w Lublinie, w latach ewolucji muzycznej, prężnego rozkwitu muzyki rockowej, latach Beatlesów, początkach ery dzieci kwiatów, pierwszego Woodstocku.
Od dzieciństwa śpiewała, uczęszczała na zajęcia muzyczne, brała udział w konkursach wokalnych i je wygrywała. Po dużej scenie zaczęła - znacząco - stąpać w wieku lat siedemnastu. Najpierw przyszła wygrana na XIII Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (1977r.), nieco później udział w Debiutach na XVI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1978r.) oraz występ z zespołem Ryszarda Kniata podczas XX Międzynarodowego
Festiwalu Piosenki w Sopocie (1980r.). W tym samym czasie Urszula rozpoczęła również przygodę z prawdziwym studiem nagraniowym.

Pierwsza płyta:
Muzyczny owoc współpracy z Budką Suflera - debiutancki album studyjny Urszuli został wydany w 1983 roku. Płyta zatytułowana jej imieniem odniosła kapitalny sukces. Numery na niej zarejestrowane m.in. "Totalna hipnoza", "Fatamorgana ’82" i melodyjne "Dmuchawce latawce wiatr" otworzyły drzwi do imponującej kariery artystycznej i wkomponowały się
w repertuar koncertowy Urszuli jako stały punkt, po dzień dzisiejszy przyjmowany z euforią przez publiczność.
Z Budką Urszula nagrała jeszcze trzy albumy: Malinowy król, Urszula 3 oraz Czwarty raz, przy czym ta ostatnia płyta jest w połowie autorstwa Staszka Zybowskiego, w połowie Romualda Lipko.

Pod koniec lat 80-tych Urszula i Staszek Zybowski zaczęli podróżować do Stanów. Spędzili w USA lata 1990-1994 koncertując dla polskiej i amerykańskiej publiczności. Wydali tam album studyjny - Urszula & Jumbo.

Powrót do kraju (1994r.) po kilkuletniej nieobecności był bez wątpienia jednym z najbardziej udanych - muzycznych powrotów. Z USA Urszula przywiozła "Euforię" – premierową piosenkę z początku nazywaną "Bez ciebie nie ma mnie".
Biała droga - niebywały triumf, multiplatyna, nowa Urszula, nowe pokolenie fanów, mocne przeboje, w tym bezkonkurencyjny "Na sen" trwale wyryty w sercach słuchaczy.
Niestety, z początku nie wszystko wyglądało tak kolorowo. Pojawiły się duże problemy
z wydaniem płyty. W połowie sesji nagraniowej w Studio Buffo w Warszawie wycofał się sponsor. Zarzucano, że materiał jest niekomercyjny, że się nie sprzeda, firmy fonograficzne bały się zainwestować. Bo choć za granicą Urszula otworzyła się na śpiewanie do mocniejszej muzyki, w Polsce wciąż ciągnęły się za nią wyważone melodycznie, delikatne dmuchawce wirujące w podmuchach wiatru... a to z kolei kolidowało niektórym z ostrym brzmieniem utworów z Białej drogi. Zaszufladkowanie ? Być może. Szufladkują ludzie schematyczni. To właśnie im ciężko było przyjąć i przyznać, że ta dziewczyna rzeczywiście ma w sobie rockową duszę i co najważniejsze talent do grania w tym klimacie.
Marek Kościkiewicz (ówczesny szef Zic-Zac) zaryzykował. 21 marca 1996 roku w klubie Tango odbyła się premiera Białej drogi. Album bardzo się spodobał, choć w tym przypadku "spodobał" jest określeniem daleko niewystarczającym. To był początek czegoś nadzwyczajnego, kosmicznej euforii, chciałoby się powiedzieć - totalnej hipnozy, która ogarnęła Polskę. Urszula i Staszek stali się jednym z najlepszych zespołów w kraju, ich utwory słychać było wszędzie, niemalże wszystkie stacje radiowe, dzień i noc grały ich muzykę - tą muzykę, do której podchodzono z początku tak niechętnie, uznając, że się "nie sprzeda". Starzy fani pamiętali o swojej ulubionej wokalistce, pamiętali, byli, trwali i mimo iż bardzo odczuli jej wyjazd do Stanów, czekali. Urszula z każdym dniem zyskiwała również nowych fanów, szybko zaskarbiła sobie sympatię młodych ludzi.
Praktycznie każdy numer z Białej drogi stał się przebojem. To, co niektórym wydawało się niemożliwe - udało się i to z podwójnym wydźwiękiem - Ula i Staszek zachowali siebie, swoją muzykę, nieugięci, nie sprzedając siebie - wygrali.
Piosenki przez wiele następnych miesięcy okupowały najwyższe miejsca na listach
przebojów w całym kraju.
Wspólnie nagrali jeszcze trzy albumy: Akustycznie, Supernova i Udar.

Po śmierci Staszka (2001r.) Urszula postanowiła na chwilę odpocząć od sceny. Obawy, że nie wróci do muzyki były, ale okazało się, że zupełnie niepotrzebnie. Po kilku latach Urszula podźwignęła ciężar obowiązków lidera i z nowym zespołem zaczęła regularnie koncertować. Pod pozorem kruchości ukryła swoją siłę. Z niekwestionowaną korzyścią dla polskiej muzyki rozkręciła machinę na nowo. Liczne koncerty plenerowe, oryginalne trasy - "Urszula - Trio Akustycznie", "Najlepsze 80-te" oraz dwa albumy studyjne: „Dziś już wiem”
oraz „Eony snu” sprawiły, że Urszula - całkiem słusznie - otrzymała miano specjalistki od powrotów. W 2020 r. w czasie pandemii Urszula wydała świąteczny dwupłytowy album – „Cud nadziei” a w 2021 r. album „Teraz ja”

W tym roku Urszula obchodzi okrągły jubileusz swojej pracy artystycznej. Z tej okazji 18 maja ukaże się biografia artystki a jesienią Urszula z Zespołem wyruszy w jubileuszową akustyczną trasę koncertową.
Interticket Kup bilet